Piękna polszczyzna po wojenna pisana listami miłosnymi do pięknej kobiety mojej prababci Aliny

Są to listy pisane o uczuciach ,spotkaniach tęsknocie .Pisząc tę list musiał wszyskie uczucia przelać na papier i czekać na odpowieć. Jest to bardzo ciekawe jak ludzie w czasie wojny się komunikowali,zakochiwali i tęsknili.Nie wiem jak się dalej potoczyły te historie.Musiały być ważne te listy dla mojej prababci skoro tyle lat je miała i nie wyrzuciła i przetrwały do moich czasów.

Drugi list z 1945 roku

Czytając te listy jestem zachwycona jak pięknie pisali di mojej prababci w czasie wojny (pierwszy list 1944).Jakich używali słów ,opisów ,zwrotów. Listy są pełne szacunku, miłości ,tęsknoty i uwielbienia , pomimo że to były ciężkie czasy okupacji hitlerowskiej. Po wojenne czasy były trudne i ciężkie. Ale i tak ludzie znajdowali czas i pisali tak piękne o swoich uczuciach do siebie. Dochodzę do takich wniosków że niejeden młody człowiek powinien brać przykład ze swoich przodków.To jest cząstka naszej historii powojennej i mojej rodziny.

W domu znalazłam jeszcze jedno stare zdjęcie z lat młodości mojej prababci

Zainspirowałam się listem pokazanym w dzień dobry TVN. Tamten list był z 90 roku ,a ja mam starsze miłosne listy więc postanowiłam założyć bloga o mojej prababci i listach wysyłanych do niej.Babcia niestety zmarła 5 lat temu ale listy się zachowały. Żałuję że dowiedziałam się dopiero po śmerci babci o tych listach. Chętnie bym z nią porozmawiała o jej młodości i czasach w których żyła.

Mamy tych listów po prababci bardzo dużo. Listy były pisane w latach od 1944 do 1992.