Czytając te listy jestem zachwycona jak pięknie pisali di mojej prababci w czasie wojny (pierwszy list 1944).Jakich używali słów ,opisów ,zwrotów. Listy są pełne szacunku, miłości ,tęsknoty i uwielbienia , pomimo że to były ciężkie czasy okupacji hitlerowskiej. Po wojenne czasy były trudne i ciężkie. Ale i tak ludzie znajdowali czas i pisali tak piękne o swoich uczuciach do siebie. Dochodzę do takich wniosków że niejeden młody człowiek powinien brać przykład ze swoich przodków.To jest cząstka naszej historii powojennej i mojej rodziny.